Subtitles by BillyKo
Ηλίθιε!
Κουφιοκέφαλε!
Ξωτικό! Αυτό είναι ρατσιστικό!
Φυσικά δεν είναι ρατσιστικό, είσαι ξωτικό!
Καμινάδες; Συγγνώμη!
Απλά τσεκάρω αν μπορείς να δεις αυτές τις τεράστιες καμινάδες.
Εγώ...Είναι εύκολο να τις πετύχεις.
Όπως ξεκάθαρα επέδειξες, Ίαν!
Ντόνερ! Ντόνερ και Μπλίτσεν! Ελάτε κάτω, ελάτε κάτω, παιδιά.
Καλά παιδιά, καλά παιδιά.
Ρούντολφ?
Απλά μάζεψε όλα τα μανταρίνια.
Μάζεψέ τα - όλα, Ίαν.
Το ξέρεις οτι σε κανέναν δεν αρέσουν πραγματικά τα μανταρίνια, έτσι?
Πώς τολμάς!
Αυτό είναι το χαρακτηριστικό μου δώρο!
Αυτό και το καρύδι.
Ελάτε κάτω παιδιά, ελάτε. Ρούντολφ?!
Κύριε? Μας είδαν.
Γεια...
Γεια. Γεια!
Γεια σου, άνθρωπε.
Δεν μπορείς να την αποκαλείς άνθρωπο!
Δεν είναι ρατσιστικό. Δεν τους πειράζει.
Κάντε ησυχία, και οι δυο σας.
Συγγνώμη γι αυτό... κορίτσι?
Εμ-εμείς... είμαστε απλά τρεις περαστικοί,
εντελώς συνηθισμένα...
άνθρωποι για τη στέγη, φτιάχνοντας κάποια έκτατη ανάγκη... πράγματα της στέγης.
Συνέχισε. Καλά Χριστούγεννα.
Αν-αν είναι Χριστούγεννα, εννοώ...!
Δεν νοιάζομαι και πολύ για πράγματα σαν αυτά. Πφφφ!
Εννοώ, Χριστούγεννα! Είσαι...
ο Άγιος Βασίλης?
Εγώ?!
Όχι! Όχι!
Αυτό είναι γελοίο... Όχι, όχι, όχι!
Ρούντολφ! Ρούντολφ! Έλα κάτω!
Εντάξει, λοιπόν, ναι. Εγώ είμαι.
Ένοχος.
Πώς με αναγνώρισες?
Ξέρεις άφησες αυτό το μούσι για να μην σε καταλαβαίνουν?
Οι άνθρωποι το έχουν συνηθίσει.
Εντάξει, όχι. Περίμενε, σταμάτα, σκάσε.
Τι? Σοβαρά, εσύ...
Εσύ είσαι ο πατέρας των Χριστουγέννων? Είσαι αληθινός?
Φυσικά είμαι αληθινός! Πώς θα μπορούσα να μην είναι αληθινός?
Πώς νομίζεις ότι εκείνα τα δώρα βρίσκονταν κάτω από το δέντρο κάθε χρόνο? Δια μαγείας?
Λοιπόν, πίστευα ότι ήταν η μαμά μου και...
Η μαμά και ο μπαμπάς?!
Λοιπόν, φυσικά και ήταν αυτοί!
Εννοώ, βγάζει τέλειο νόημα!
Η μαμά σου και ο μπαμπάς, μια μέρα το χρόνο,
χωρίς συγκεκριμένο λόγο, έτσι ξαφνικά,
αποφασιζούν να σου δώσουν ένα τέλειο, μεγάλο σωρό από δώρα.
Όχι, όχι, όχι. Επειδή... "Σε αγαπάνε τόσο πολύ!"
Είναι μια χαριτωμένη ιστορία, αγαπητή.
Ναι, είναι ώρα να ξεκινήσεις να ζεις στον πραγματικό κόσμο, ετσί?
Εντάξει, σωστά.
Κλάρα Όσγουλντ.
Κυρίως προτιμάει βιβλία ταξιδιού, σετ επιστήμης.
Αυστηρή απαγόρευση σε προϊόντα μαλλιών.
Οριακή για τη λίστα των άτακτων, '93.
Πίστευε μέχρι την ηλικία των εννέα.
Γιατί σταμάτησες?
Επειδή είσαι ένα παραμύθι.
Μεγάλωσα για να πιστεύω σε παραμύθια.
Μεγάλωσες, Κλάρα?
Έτσι είναι στα αλήθεια?
Κλάρα, θέλω να μπεις μέσα στο TARDIS.
Δεν θέλω να μιλήσεις, Θέλω να κάνεις αυτό που σου ζητάω. Σε παρακαλώ.
Αυτό ήταν καλό, με το κουτί.
Χμμ! Δεν επισκιαζόμαστε συχνά στην ταράτσα.
Ναι, είμαι πραγματικά εδώ. Γύρισα.
Τώρα μπες στο TARDIS.
Ξέρω τι είναι αυτό.
Ξέρω τι συμβαίνει, και ξέρω τι είναι σε κίνδυνο.
Δεν νομίζω ότι ξέρεις, Ντόκτορ.
Αλλά υπόσχομαι, πριν τελειώσει αυτή η μέρα των Χριστουγέννων,
θα είσαι ευτυχής για τη βοήθειά μου.
Καλό Πάσχα!
Σκληρό!
Ωραία έξοδος, ωστόσο.
Φρόντισε να βρεις λίγο χώρο για ένα μανταρίνι, Ντόκτορ.
Σε κανέναν δεν αρέσουν τα μανταρίνια.
Είμαι πραγματικά πίσω. Αυτό είναι... αυτό είναι αληθινό, έτσι?
Ντόκτορ?
Μίλησε μου.
Ποτέ δεν πίστευα ότι επρόκειτο να σε έβλεπα ξανά.
Τι γίνεται εκεί έξω? Τι συμβαίνει?
Αυτός ο θόρυβος.
Ποτέ δεν ήξερα πόσο πολύ τον αγάπησα.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να ρωτήσεις τον ευατό σου, και είναι σημαντικό.
Η ζωή σου ίσως βασίζεται σε αυτό - η ζωή όλων.
Πιστεύεις πραγματικά στον Άγιο Βασίλη?
Ξέρεις κάτι?
Ναι.
Αυτή τη στιγμή, ναι. Νομίζω ότι πιστεύω.
Subtitles by BillyKo
'Απέχεις τώρα 20 πόδια από το θεραπευτήριο.
'Σε μια στιγμή, μόλις είσαι έτοιμη, '
θα απενεργοποιήσω τα πρωτόκολλα ασφαλείας.
Η νευρικη σου σύνδεση είναι καλή και σταθερή.
Είμαστε έτοιμοι να ανακαλέσουμε
και να εξάγουμε στο πρώτο σημάδι ανωμαλίας.
Θα είμαστε μαζί σου
'σε κάθε βήμα της διαδρομής, Σόνα.'
Βασιζόμαστε όλοι πάνω σου και ξέρουμε ότι δεν θα μας απογοητεύσεις.
Σόνα, ανοίγω την πόρτα.
Χρειάζομαι την τουαλέτα!
Όχι, δεν χρειάζεσαι. Ελέγχουμε τις σωματικές σου λειτουργίες.
'Και πώς ελέγχετε ΑΥΤΟ? Γιατί αυτό είναι αγενές!'
Αυτό είναι... διεστραμμένο.
Θυμάσαι την συνοπτική μου ενημέρωση, Σόνα?
Ναι...
Λοιπόν, όχι.
Θυμάμαι λίγο από αυτή.
Λίγο απο αυτή? Δηλαδή πόσο?
Μέχρι που έβαλε το χέρι του στο γόνατό μου.
'Και μετά απλά αηδίασα.'
Σκόπευα να το κάνω πιο άνετο!
Για ποιον?
'Το μόνο που μπορούσα να δω ήταν η μύτη του,
'με όλες τις μικρές τρίχες να βγαίνουν έξω από αυτή.'
Τις έχετε δει?
Φαίνεται σαν να έχει παγιδευμένα έντομα εκεί,
τα οποία προσπαθούν να ξεφύγουν, με τα μικροσκοπικά, κουλουριασμένα πόδια τους.
Εντάξει. Ας το περάσουμε αυτό ξανά.
'Υπάρχουν τέσσερις κοιμώμενοι μέσα στο θεραπευτήριο.
'Είσαι μια χαρά, όσο δεν ξυπνάνε. Είναι στην ακτίνα δράσης.'
Σόνα, ξεσφραγίζω το θεραπευτήριο.
'Από αυτή τη στιγμή, οτιδήποτε σκέφτεσαι και νιώθεις,
'οτιδήποτε βλέπεις, θα είναι διαθέσιμο σε αυτούς.'
Το περισσότερο είναι εντάξει, σαν θόρυβος από την κίνηση όταν κοιμάσαι.
Εφ 'όσον δεν τους σκέφτεσαι.
Εφ 'όσον δεν τους κοιτάζεις. Οπότε μην τους σκέφτεσαι...
Μην τους κοιτάξεις.
Νομιζα ότι επρόκειτο να υπάρχει μουσική.
Έχουμε τη λίστα αναπαραγωγής σου, έτοιμη να ξεκινήσει.
Συγκεντρώσου στα λόγια του τραγουδιού, προσπάθησε να θυμάσαι τι έρχεται μετά.
'Θα δουλέψει ως παρεμβολή. Ορίστε το τραγούδι.'
Κράτα τα μάτια σου στο πάτωμα.
'Κλέισ'τα όπου είναι δυνατόν.'
Συγκεντρώσου στη μουσική και κινήσου μπροστά μέσα στο θεραπευτήριο.
♪ It's the time that every Santa has a ball
♪ Does he ride a red-nosed reindeer? ♪
♪ Does a ton-up on his sleigh? ♪
Ο Θεέ μου, αυτή δεν...
Αν ο χορός δουλεύει, αυτό δουλέυει.
Αυτό είναι τρελό!
♪ So here it is, Merry Christmas
♪ Everybody's having fun... ♪ Δουλεύει!
♪ Look to the future now
♪ It's only just begun
♪ Are you waiting for the family to arrive? ♪
♪ Are you sure you've got the room to spare inside... ♪
Ααα! Ααα!
Σόνα?
Σόνα, τι συμβαίνει?
Έχουμε, έχουμε φαντάσματα! 'Φαντάσματα?!'
Ναι, ναι, είναι ένας σκελετωμένος άντρας και ένα κορίτσι με ένα νυχτικό!
Ντόκτορ? Όχι, όχι, με κάνεις να τους σκεφτώ,
μην με κάνεις να τους σκέφτομαι!
Τι είναι αυτοί?
Κοίτα, απλά μη ρωτάς, εντάξει? Και μην κοιτάς.
Μην με κάνεις να τους σκέφτομαι!
Κουφοι.
Τυφλοί.
Πώς μπορούν να μας δουν?
Πώς ξέρουν ακόμα και ότι είμαστε εδώ?
Μπορούν μόνο να δουν εσένα, ναι, αν τους βλέπεις.
Οπότε απλά μην τους κοιτάζεις, ούτε καν να τους σκέφτεσαι!
Τηλεπαθητικοί!
Μπορούν να σημαδέψουν την εικόνα τους μέσα στον εγκέφαλο κάποιου άλλου.
Αντίληψη τρίτων.
Πειρατεία του μυαλού.
Μας χακάρουν.
Τι στο καλό σημαίνει αυτό?
Η οπτική εισαγωγή από το οπτικό σου νεύρο
μεταδίδεται στους εγκεφάλους τους.
Σταμάτα τη μετάδοση. Κλείσε τα μάτια σου!
Έρχονται ακόμα, έτσι δεν είναι?
Είναι επειδή ακόμα τους σκέφτεσαι.
Όσο τους διατηρείς ως μια ενεργή ανάμνηση,
μπορούν ακόμα να κατευθυνθούν. Σκέψου κάτι άλλο.
Πώς?!
♪ So here it is, Merry Christmas... ♪ Γιατί τραγουδάει?!
♪ Everybody's having... ♪
Χρησιμοποιεί παρεμβολές. Προσπαθεί να αποσπάσει τον εαυτό της.
304 πλην 17.
Συγγνώμη, τι?
Συν 20 - απλά κάν' το! 507.
Πλην 14, τέσσερις φορές. 1,972.
Σταμάτα να είσαι τόσο καλή στην αριθμητική! Δεν μπορώ να κάνω κάτι!
Ντάνι Πινκ! Τι κάνει ο Ντάνι Πινκ τώρα?
Πιθανώς φλερτάρει με την γειτόνισσά σου
ή στέλνει μηνήματα σε γυναίκες χαμηλού ηθικού χαρακτήρα.
Πως τολμάς!
Πως τολμάς να το λες αυτό!
Εγώ απλώς... ο Ντάνι Πινκ είναι νεκρός.
Όχι, δεν είναι. Είναι νεκρός.
Πηγαίνετε, τρέξτε, τώρα, τώρα!
Έλα, γρήγορα, γρήγορα, έλα!
Έρχονται!
Όχι!
Καλό αγόρι.
Λοιπόν, τώρα.
Ποιο είναι το πρόβλημα?
Εδώ είναι ο βόρειος πόλος. Δεν θέλουμε μπελάδες εδώ.
Ρούντολφ?
Ήρεμα, παιδί μου.
Όϊ! Νυσταγμενα κεφάλια!
Είναι παραμονή Χριστουγέννων, νωρίς στο κρεβάτι.
Ποιός στο καλό είσαι εσύ?
Κάνε μια μαντεψιά, συνέχισε. Ξόδεψε μερικές ευκαιρίες!
H νεράιδα των δοντιών, ίσως?
Το λαγουδάκι του Πάσχα?
Κλείσε το στόμα σου, σοφό αγόρι, αλλιώς θα πάρεις ένα μάθημα...!
Είναι ένα μπαλόνι σε σχήμα ζώου.
Είναι ένα παιχνίδι όπλο.
Ναι, λοιπόν, τουλάχιστον είναι ακατάλληλο για παιδιά κάτω από τέσσερα!
Μικρά μέρη αρκετά για να καταποθούν. Οπότε πρόσεχε.
Αυτό είναι γελοίο.
Ονειρεύομαι? Πολύ καλά!
Πρέπει να ξέρω ποιος ακριβώς είσαι, και τι συμβαίνει εδώ.
Γεια σου, Άσλεϊ. Αρχηγός επιστήμνας σε μια αποστολή στον πόλο!
Εκείνο το μικροσκόπιο πραγματικά βγήκε σε καλό, έτσι δεν είναι?
Τώρα, η μαμά σου και ο μπαμπάς σου ήθελαν να σου πάρω ένα παιχνίδι νούμερο ένα,
αλλά μερικές φορές, το ρισκάρω. Ποιος είσαι?
Γιατί είσαι ντυμένος... έτσι?
Εσύ γιατί νομίζεις?
Έλα τώρα, αυτό είναι πνευματικό!
Δεν συμβαίνει για κανένα λόγο.
Έχω τρεις λέξεις, Σόνα. Μην με κάνεις να τις χρησιμοποιήσω.
Ποιες τρεις λέξεις?
Μικρό. Μου. Πόνυ.
Σκάσε! Ναι? Έχω πολλές περισσότερες, μωρό.
Θα σε σημαδέψω, Άγιε Βασίλη!
Εντάξει, Ντόκτορ, θα εξηγήσεις? Τι συμβαίνει?
Είναι μια εισβολή, δεσποινίς Όσγουλντ.
Εισβολή από τι, ξωτικά?
ΑΥΤΟ είναι ρατσιστικό. Εχθρέ των ξωτικών!
Το οποίο είναι λίγο υποκριτικό, από κάποιον του ύψους σου.
Τα έχεις δει ποτέ πριν, Ντόκτορ?
Έχω ακούσει για αυτά.
Τα Κάντροφαρρι.
Κοινώς γνωστά ως τα Καβούρια των Ονείρων.
Ναι. Αναλόγως με το πόσα απο αυτά είναι ήδη στη Γη,
η ανθρώπινη φυλή ίσως έχει δει την τελευταία της μέρα.
Οπότε, πρόκειται να στεκόμαστε και να διαφωνούμε
για το αν είμαι πραγματικός ή όχι, ή θα σώσουμε τα Χριστούγεννα?
Ο Άγιος Βασίλης γίνεται σκληρός! Το κατάλαβα.
Σκάστε!
Αυτό... αυτό είναι μια προφορική προειδοποιήση. Παρακαλώ, σταματήστε το.
Είναι νεκρό?
Δεν ξέρω. Πιθανώς.
Υποθέτω είναι εξωγήινο. Οπωσδήποτε.
Τότε πώς μπορείς να έχεις ακούσει για αυτά τα πράγματα? Μάντεψε.
Επειδή κι εσύ είσαι εξωγήινος? Το πιστεύεις αυτό?
Αν είσαι ο Άγιος Βασίλης... - ..τι κάνεις εδώ?
Είναι ο Βόρειος Πόλος. Και μου ανήκει. Εννοεί τον πραγματικό πόλο.
Πάει δεξιά μέσα από το μέσο τους συνεργείου.
Έχω μία selfie με αυτό! Δείξ' της. Κοίτα τον Ίαν!
Ο Βόρειος Πόλος δεν είναι ένας πραγματικός πόλος.
Φυσικά και είναι. Κοίτα.
Αν ήταν ένας παργματικός πόλος, δεν θα ήταν ριγέ.
Πρέπει να είναι ριγέ!
Ειδάλλως, δεν θα μπορούσες να το δεις να γυρίζει.
Είναι παργματικά απλή φυσική.
Γιατί ονομάζεται Καβούρι Ονείρων, για αρχή? Υπόθεσε.
Επειδή παράγει ένα τηλεπαθητικό πεδίο.
Και? Μεταβάλλει την αντίληψη.
Που σημαίνει? Φαίνεται ότι εγώ κάνω όλη τη δουλειά εδώ.
Που σημαίνει ότι δεν μπορύμε να εμπιστευτούμε τίποτα απ' ότι βλέπουμε ή ακούμε.
Πήγαινε στο παράθυρο. Γιατί?
Επειδή χειροτερεύει.
Τι είναι αυτό?
Αυτό είναι το πως η Κλάρα κι εγώ φτάσαμε εδώ.
Σε ένα κουτί? Στην πραγματικότητα, σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο.
Πώς?
Επειδή είναι ένα διαστημόπλοιο, μεταμφιεσμένο.
Ξέρεις ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα,
στο να ξεχωρίζεις την πραγματικότητα από την φαντασία?
Ποιο? Και οι δύο είναι γελοίες.
Είναι παραμονή Χριστουγέννων!
Ναι. Δεν χρειάζεται να μου το λες.
Τότε γιατί δεν είσαι έξω μοιράζοντας δώρα?
Στην πραγματικότητα είμαι.
Λοιπόν, δεν είσαι. Στέκεσαι ακριβώς εκεί. Σόνα, μεγάλωσε, αγάπη μου!
Ναι, κάνε τα μαθηματικα, μωρό.
Δεν υπάρχει μόνο μια ομάδα παράδοσης του Άγιου Βασίλη. Πώς θα μπρούσε να υπάρχει μόνο μια?
Υπάρχουν 526,403,012 παιδιά
και όλα περιμένουν δώρα μέχρι αύριο το πρωί.
Οπότε, αυτό είναι 22 εκατομμύρα παιδιά ανά ώρα!
Είναι αδύνατο! Προφανώς, έχω και δεύτερο έλκηθρο.
Οπότε δεν ξέρουμε τι είναι πραγματικό και τι δεν είναι? Ακριβώς.
Βρισκόμαστε σε κίνδυνο?
Είμαστε πολύ πιο πέρα από τον κίνδυνο, Κλάρα.
Αν έχω δίκιο, και συνήθως έχω...
πεθαίνουμε.
Τότε πώς μένουμε ζωντανοί?
Μου αρέσεις. Κατευθείαν στο νόημα.
Θέλω να μου δείξεις πως αντιμετωπίζατε στην αρχή αυτά τα πλάσματα,
και τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους στο θεραπευτήριο.
Παρατηρώ ότι όλοι φοράτε μίνι-κάμερες. Οπότε υποθέτω ότι υπάρχει βίντεο.
Είναι δυνατόν να δουλέψω με κάποιον που ίσως είναι ένα όνειρο?
Αν αυτό βοηθάει, το αναρωτιέμαι κι εγώ.
Έχουμε βίντεο στους δίσκους. Θα δω τι μπορώ να βρω.
Άσλεϊ?
Για τι είναι αυτή η πολική βάση? Γιατί είστε όλοι εσείς εδώ?
Είναι μεγάλη ιστορία.
Ό,τι είπες σχετικά με τον Ντάνι...
Απαράδεκτο.
Το ξέρω. Έπρεπε να πλημυρίσω το μυαλό σου με τυχαία συγκίνηση. Τυχαία?
Ποτέ δεν μου είπες ότι ήταν νεκρός.
Είπες ότι γύρισε.
Είπα ψέματα.
Είπα ψέματα, ώστε να μπορείς να πας πίσω στο Γκάλιφρεϊ αντί να ανησυχείς για μένα.
Ποτέ δεν βρήκα το Γκάλιφρεϊ.
Είπα ψέματα.
Ώστε να μείνεις με τον Ντάνι.
Οπότε πεθαίνουμε, έτσι? Ναι.
Γιατί? Περίπλοκο.
Πόσο χρόνο έχουμε?
Δεν έχω ιδέα. Απλά... Ντόκτορ, δώσε μου κάτι να κάνω.
Μην εμπιστεύεσαι τίποτα.
Μην αποδέχεσαι τίποτα που βλέπεις.
Οτιδήποτε κι αν συμβεί, εξέτασε τα πάντα.
Σε περίπτωση που είναι ψέματα?
Σε περίπτωση που είναι ψέματα.
Οι τάρανδοι δεν μπορούν να πετάξουν. Απλά δεν μπορούν.
Όχι, όχι, δεν μπορούν. Είναι επιστημονικά αδύνατο.
Γι' αυτό τους ταϊζω τα δικά μου μαγικά καρότα.
Είσαι εντάξει?
Ναι, ναι, ναι. Προσπαθώ να βγάλω νόημα με τον Μουσάτο-Αλλόκοτο.
Δεν μοιάζεις και πολύ με επσιτήμονας.
Αυτό είναι λίγο αγενές, όταν το λέει ένας μάγος!
Γιατί βρίσκεσαι εδώ? Τι σε έφερε στον Βόρειο Πόλο?
Μεγάλη ιστορία, έτσι δεν είναι?
Έχασες την ερώτηση-δολοφόνο. Συγγνώμη, τι?
Μουσάτε-Αλλόκοτε. Ναι?
Πώς βάζεις όλα τα δώρα στο έλκηθρο?
Είναι μεγαλύτερο στο εσωτερικό.
Ντόκτορ?
Συγγνώμη, πεθαίνω της πείνας.
Τι βλέπω?
Βίντεο από μία εβδομάδα πριν. Μια πλευρική εκστρατεία από την κύρια αποστολή μας.
Ποια είναι η κύρια αποστολή σας?
Μεγάλη ιστορία.
Σπηλιά από πάγο ακριβώς κάτω από αυτή τη βάση.
Τώρα, κοία τι βρήκαμε.
Κοιμισμένα στην αρχή. Μέχρι να τα κοιτάξεις για πολύ ώρα.
Μέχρι να τα σκεφτείς. Ακριβώς.
Κοιμάται. Πιθανώς είναι εκεί κάτω για αιώνες.
Και ξυπνάει μόλις το σκεφτείς?
Μπορούν να εντοπίσουν την πνευματική τους εικόνα σε ένα κοντινό μυαλό.
Αυτή είναι η θεωρία της Bellows.
Είναι σαν να ανταποκρίνεται στην παρουσία
οποιουδήποτε δεδομένου που αφορά τον εαυτό του. Αυτός ήταν πάντα ο μύθος.
Σκέφτεσαι ένα Καβούρι Ονείρων, ένα Καβούρι Ονείρων έρχεται για σένα.
Εδώ είναι όπου γίνεται πραγματικά αηδιαστικό. Μόνο τώρα?
Εντάξει. Και τότε τι?
Μοιάζουν λίγο σαν Facehuggers, έτσι δεν είναι?
Facehuggers?
Ξέρεις, Alien.
Η ταινία τρόμου, Alien.
Υπάρχει ταινία τρόμου που ονομάζεται Alien?
Αυτό είναι παργματικά προσβλητικό. Δεν είναι περίεργο που όλοι σας κάνουν εισβολή.
Στην αρχή, απλά κοιμήθηκαν. Μερικές μέρες, απλά ξάπλωσαν εκεί.
Και μετά έγιναν επιθετικά?
Αν πάμε αρκετά κοντά, ναι.
Θα έπαιρνε στο Καβούρι Ονείρων λίγη ώρα να πάρει τον έλεγχο.
Βασίζεται στο πόσο απο το μυαλό του οικοδεσπότη ήταν...
Ήταν τι?
Χωνευμένο.
Είναι ακόμα ζωντανόι κάτω από αυτά τα πράγματα? Εξαρτάται απ' το τι αποκαλείς ζωντανοί.
Υποφέρουν? Όχι, όχι, όχι.
Το Καβούρι Ονείρων επιφέρει μια κατάσταση ονείρου.
Σε κρατάει χαρούμενο και ξεκούραστο, σε έναν τέλεια συνειδητοποιημένο ονειρικό κόσμο,
καθώς διαλύεσαι.
Εύσπλαχνο, υποθέτω.
Σε σύγκριση με τι?
Σε σύγκριση με αυτό το πόδι γαλοπούλας που συνεχίζεις να τρως.
Μπορείς να το γυρίσεις πίσω? Θα ήθελα να τα δω κοιμισμένα ξανά.
Κλάρα, θα μπορούσες να μου φέρεις το νεκρό?
Ίσως να μπρούσα να σου φέρω μια κούπα τσάι καθώς είμαι σε αυτό!
Ναι, και μια μπουνιά στο πρόσωπο, επίσης.
Η επόμενή μου πρόταση. Αρκετά δίκαιο.
Ντόκτορ?
Τι συμβαίνει?
Το σκεφτόμαστε.
Κλάρα!
100 πλην 42 κάνει 58, επί 3 κάνει 174 πλην 32
κάνει 142 διά 7 κάνει 20 και, και, και κατι ακόμα.
Σκέψου κάτι άλλο, σκέψου κάτι άλλο.
Ντάνι Πινκ, Ντάνι, Ντάνι.
Ντάνι Πινκ, σε αγαπώ και δεν θα σε δω ποτέ ξανά, και συγγνώμη.
Συγγνώμη, είπα ψέματα. Συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη...
Ποιος είσαι εσύ?
Τι εννοείς, ποιος είμαι εγώ? Ποιος νομίζεις ότι είμαι?
Ντάνι?
Καλά Χριστούγεννα!
Έλα!
Να έρθω που?
Κάτω.
Γιατί?
Λοιπόν, ξέρεις τι μέρα είναι!
Τι μέρα είναι?
Πάσχα. Είναι Πάσχα.
Γι' αυτό είμαι ντυμένος έτσι, είμαι ο Πατέρας Πάσχα!
Έτσι είναι? Όχι, επειδή είναι Χριστούγεννα!
Λοιπόν, με έκανες να θέλω σκολάτα τώρα.
Ωραία. Έλα. Σήκω απ' το κρεβάτι, πάμε κάτω.
Έχω εκπλήξεις.
Εισητήρια για το Indian Orient Express.
Εκείνον τον πίνακα που είδαμε στο Παρίσι, και άδεια να πάρω γάτα.
Πώς το ήξερες?
Επειδή αυτά είναι ακριβώς τα πράγματα που θέλω
και εσύ είσαι πολύ έξυπνος για να κάνεις λάθος.
Πώς σε κάνει έξυπνη το να είμαι εγώ έξυπνος?
Πάντα προστατεύω το εγώ σου από την αλήθεια.
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό!
Είναι Χριστούγεννα. Βιάσου, τότε!
Ντάνι?
Ποιανού μαυροπίνακας είναι αυτός?
Ποιος μαυροπίνακας?
Έρχεσαι?
Ναι, μια στιγμή...!
Κλάρα?
Έρχομαι!
Κλάρα!
Ναι.
Ένα λεπτό.
'Πεθαίνεις!'
'Κλάρα! Κλάρα!'
Καλώς, έλα τότε.
Δεν ξέρεις τι φοράω κάτω από αυτή τη στολή Άγιου Βασίλη!
Τις πυτζάμες σου. Είσαι τόσο ντροπαλός για να φορέσεις λιγότερα από δύο ρούχα.
Θα μπορούσες να είχες χρησιμοποιήσει την φαντασία σου.
Ναι, γενικά πρέπει να το κάνω.
'Κλάρα!'
Κλάρα, ονειρεύεσαι.
Πεθαίνεις.
Μπορείς να με ακούσεις?
Κλάρα?
Προσπαθήσαμε να ξυπνήσουμε τους άλλους. Κανένα κίνητρο δεν δούλεψε.
Εντάξει, το σκοτώνουμε.
Βρίσκουμε έναν τρόπο να το σκοτώσουμε και το βγάζουμε από πάνω της. Πώς το σκοτώνουμε?
Δεν υπάρχει τρόπος να το σκοτώσουμε χωρίς να σκοτώσουμε και τη φίλη σου.
Και ως επιστήμονας, μπορώ απλά να πω,
Δεν μου αρέσει ο τρόπος που μιλάς... Άγιε Βασίλη!
Στο θεραπευτήριο, είπες στους κοιμώμενους να πάνε στο κρεβάτι,
και σε υπάκουσαν.
Συγγνώμη, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορώ να βγάλω αυτό το πλάσμα από πάνω της.
Αλλά μπορείς να πας εκεί πίσω σωός και αβλαβής.
Τι?! Ζητάς βοήθεια από τον Άγιο Βασίλη? Δεν υπάρχει!
Και πώς το ξέρεις αυτό?
Πώς έγινες ειδικός στο τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει?
Μπορώ να διαπράξω αρκετές εκατομμύριες διαρρήξεις σε μία νύχτα,
ντυμένος με μία κόκκινη στολή με κουδουνάκια.
Οπότε φυσικά μπορώ να πάω πίσω στο θεραπευτήριο.
Ωραία. Επειδή υπάρχει μόνο ένας τρόπος να επικοινωνήσω με την Κλάρα.
Ο πατέρας σου?
Πάνω στην ώρα, θα έλεγα.
Αν τον αφήσεις οπουδήποτε κοντά στο θέμα του γκολφ,
θα κάνω κάτι, και δεν θα είναι καλό.
Δεν του δίνουμε μπαστούνια του γκολφ?
Ναι και είμαι προετοιμασμένη να τα χρησιμοποιήσω!
Γεια.
Ντόκτορ?
Δεν είναι αληθινό, Κλάρα. Το ξέρεις ότι δεν είναι αληθινό.
Είναι όνειρο, και σε σκοτώνει.
Καλά Χριστούγεννα!
Θυμάσαι τον Ντάνι, φυσικά.
Όχι τόσο καλά όσο εσύ, σαφώς. Τον έκανες ένα κλάσμα ψηλότερο.
Καλά Χριστούγεννα, PE. Κοπλιμέντα της εποχής, κύριε!
Ο διάλογος είνα αρκετά καλός, επίσης. Καλή δουλειά. Είναι όλα στην εντέλεια.
Απλά σταμάτα το.
Δεν είναι πραγματικός, Κλάρα.
Τίποτα από αυτά δεν είναι πραγματικό.
Αυτό που είναι παργματικό είναι ότι υπαρχει ένας εξωγήινος οργανισμός
τυλιγμένος γύρω από το πρόσωπό σου,
κρατώντας σε ζεστή και χαρούμενη, καθώς σε τρώει.
Τάρτα, κανένας?
Πεθαίνεις.
Αν αυτό είναι όνειρο, πώς μπορείς να είσαι εδώ?
Πώς γίνεται και οι δύο να βλέπουμε το ίδιο όνειρο?
Υπήρχε μόνο ένας τρόπος να έρθω σε σένα.
Και ποιος ήταν αυτός? Πεθαίνω κι εγώ.
Μόλις τον σκοτώσαμε?
Μόλις το κάναμε χειρότερο?
Πιστεύει ότι μπορεί να μπει στο όνειρο, να τη βγάλει έξω.
Έχε λίγη πίστη.
Απλά ξύπνα. Απλά άφησέ με εδώ, σε παρακαλώ.
Πονάς ακριβώς εδώ.
Είναι σαν πόνος από παγωτό, αλλά είναι ήπιος. Ξέρεις τι είναι?
Το δέρμα και το κόκκαλο έχουν διαχωριστεί, πιθανώς μισή ίντσα,
και κάτι έχει μπει ακριβώς μέσα στον μαλακό ιστό του εγκεφάλου σου
και τον διαλύει σιγά σιγά. Θέλω να το απεικονίσεις με αυτόν τον τρόπο.
Κάποιος έχει βάλει ένα καλαμάκι μέσα στο κρανίο σου
και σε πίνει.
Θα έπρεπε να ουρλιάζεις με αγωνία, αλλα υπάρχει αναισθητικό.
Τα πάντα γύρω σου αυτή τη στιγμή - ακόμα και ο Ντάνι, ειδικά ο Ντάνι,
αυτός είναι το αναισθητικό.
Γιατί το κάνεις αυτό? Γιατί τα λες όλα αυτά?
Επειδή είναι αλήθεια! Πόσο καιρό νομίζεις ότι είσαι εδω?
Όλη μέρα. Όχι, όχι, όχι, όχι.
Μόλις πέντε λεπτά.
Επειδή ο χρόνος στα όνειρα πηγαίνει γρηγορότερα. Επειδή αυτό δεν είναι πραγματικό.
Ο Ντάνι δεν είναι πραγματικός.
Ο Ντάνι Πινκ πέθανε σώζοντας τον κόσμο.
Πραγματικά δεν το έκανα.
Συγγνώμη. Πίστευα ότι υπήρχε ένας τρόπος να γυρίσει,
αλλά έκανα λάθος, δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό, είναι νεκρός.
Δεν πέθανα σώζοντας τον κόσμο, Ντόκτορ,
πέθανα σώζοντας στην Κλάρα. Οι υπόλοιποι απλά ήσασταν τυχεροί.
Πόσο χρόνο έχει?
Λεπτά, μέχρι να είναι μη ανστρέψιμο.
Καλώς, τότε, κάνε άκρη.
Είμαι ένα όνειρο και το ξέρεις ότι είμαι, σωστά?
Σωστά, ένα πράγμα.
Αλλά είναι σημαντικό. Είναι πολύ σημαντικό.
Αυτό είναι εντελώς το πως μάντεψες όλα μου τα δώρα.
Μου λείπεις.
Πέντε λεπτά. Τι?
Μπορώ να σου λείπω για πέντε λεπτά τη μέρα.
Και θα ήταν καλύτερα να το κάνεις σωστά.
Θα ήταν καλυτερα να είσαι λυπημένη. Περιμένω τα πέντε μου λεπτά.
Αλλά όλη την υπόλοιπη ώρα, Κλάρα, όλη την υπόλοιπη ώρα,
κάθε δευτερόλεπτο, απλά το ξεπερνάς.
Έγινα σαφής?
Μην μου φέρεσαι σαν στρατιώτης!
Κάνε αυτό που σου είπα.
Γενναίος.
Ήδη νεκρός.
Πώς ξυπνάει? Δεν ξέρω.
Απλά προσπάθησε.
Αποδέξου ότι αυτό δεν είναι αληθινό, και προσπάθησε.
Καν' το. Για μένα.
Όταν ξυπνήσω, δεν θα είσαι εκεί.
Ξέρεις γιατί οι άνθρωποι μαζεύονται μαζί τα Χριστούγεννα?
Γιατί κάθε φορά που το κάνουν, ίσως να είναι η τελευταία φορά.
Κάθε Χριστούγεννα είναι τα τελευταία Χριστούγεννα. Και αυτά είναι τα δικά μας.
Αυτό ήταν ένα δώρο. Κάτι επιπλέον.
Αλλά τώρα είναι ώρα να ξυπνήσεις.
Ααα!
Κλάρα? Κλάρα, κοίταξε με, Κλάρα! Κλάρα!
Ανάπνεε, ανάπνεε. Ανάπνεε. Ανάπνεε.
Οπότε αυτά τα πλάσματα - όταν το τάισμα τους πάει λάθος, πεθαίνουν?
Ο κίνδυνος του σαρκοφάγου. Το φαϊ έχει επίσης δόντια.
Είσα εντάξει?
Όχι.
Καλώς.
Υπάρχουν μερικά πράγματα με τα οποία δεν θα έπρεπε ποτέ να είμαστε εντάξει.
Δεν φαίνεται να υπάρχει πληγή.
Όχι. Και ο πόνος είναι ακόμα εκεί, έτσι δεν είναι?
Είναι ο πόνος του παγωτού? Ακριβώς εδώ? Επειδή έχω τον ίδιο.
Είναι το κρύο, πιστεύω. Ένα είδος αντίδρασης.
Αλλά μόνο απ' τη μία μεριά μόνο αυτό εκεί το σημείο.
Δεν σε χτυπάει περίεργα?
Λοιπόν, όλοι το έχουμε.
Εντάξει. Γιατί όλοι έχουμε αυτόν τον πόνο? Υπόθεσε.
Μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να είμαι αρχάρια!
Ονειρευόμουν, μετά ξύπνησα, το ξέρω αυτό.
Το ξέρεις? Και ξύπνησες ποτέ από ένα όνειρο
και ανακάλυψες ότι ακόμα ονειρεύεσαι?
Όνειρα μέσα σε όνειρα - καταστάσεις ονείρου φωλιασμένες η μία μέσα στην άλλη.
Όλα τελείως πιθανά. Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με πλάσματα
που έχουν κάνει τα όνειρά μας όπλα εναντίον μας.
Δεν ξέρω για οποιονδήπτε άλλο,
αλλά είμαι αρκετά σίγουρη ότι είμαι ξύπνια αυτή τη στιγμή.
Το οποίο είναι παράξενο, αν το σκεφτείς.
Παράξενο?
Αδύνατο, στην πραγματικότητα.
Πώς μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να είναι ξύπνιος?
Δεν καταλαβαίνω.
Θυμηθείτε πως όλοι γνωριστήκαμε στην αρχή?
Στο θεραπευτήριο?
Έλα, γρήγορα, γρήγορα, έλα. Πάμε! Τρέξτε, τώρα!
Αυτά τα πλάσματα να έρχονται κάτω από την οροφή και να μας επιτίθονται.
Έρχονται!
Δεν είχαμε πιθανότητα επιτυχίας.
Πώς επιβιώσαμε από αυτό?
Λοιπόν, σω-σωθήκαμε.
Ναι, σωθήκαμε.
Και ποιος ήταν αυτός που μας έσωσε?
Όχι, όχι, όχι, χρειάζεται να πας στην ανατολική ακτή αυτή τη στιγμή.
Καλά, ειδάλλως θα παραδίδεις στα νησιά το καταμεσήμερο.
Ναι, άκου... Σε παρακαλώ προσπάθησε και να θυμάσε
ότι οι φωτογραφίες μας είναι σε κάθε χριστουγεννιάτικη κάρτα.
Ναι, μόλις το έκανα, κατευθύνσου προς τo βόρειο σέλας.
Ναι, θυμήθηκα να το ανάψω!
Το τεστ Helman-Ziegler - το μονο αξιόπιστο τεστ ονείρου που ξέρω.
Το εγχειρίδιο της βάσης σας. Σίγουρα κανένας από εσάς δεν το έχει απομνημονεύσει.
Δεν το έχω διαβάσει.
Αυτά τα βιβλία θα έπρεπε να είναι ταυτόσημα στον πραγματικό κόσμο.
Αλλά αφού δεν υπάρχουν στην μνήμη σας,
σε ένα όνειρο, δεν μπορούν να είναι. Σύμφωνοι?
Κλάρα.
Δώσε μου ένα οποιοδήποτε διψήφιο νούμερο.
57.
Ωραία, όλοι σας, γυρίστε στη σελίδα 57 και κοιτάξτε την πρώτη λέξη.
Σωστά, μόλις σας δείξω με το δάχτυλο.
Ισότοπο.
Λοιπόν?
Εξαιρετικά.
Μέσα.
Σοκολάτα. Γιατί έχω τη σοκολάτα, με τι σχετίζεται αυτό?
Δεν μπορεί να είναι σωστό. Πρέπει να το έχουμε λάθος, αυτό είναι όλο.
Λοιπόν, θα το ξανακάνουμε. Κλάρα?
24. 24.
Εμείς.
Είμαστε.
Όλοι.
Σόνα?
Νεκροί.
Μετά την επίθεση στο θεραπευτήριο, τίποτα δεν είναι αληθινό?
Η επίθεση συμβαίνει ακόμα. Αυτό είναι!
Ονειρευόμαστε από τότε?
Για όνομα του Πάσχα!
Φυσικά ονειρεύεστε!
Δεν έχετε δώσει προσοχή?
Ρούντολφ - είδατε τη μύτη?
Ο Βόρειος Πόλος?
Έλα τώρα, με γραμμές?!
Αυτό...
είναι...
ένα όνειρο!
Πόσο περισσότερο προφανές θέλετε να το κάνω?
Επειδή μπορώ να στείλω μήνυμα στο λαγουδάκι του Πάσχα, ξέρετε.
Σοβαρά? Προσπαθείς να βοηθήσεις?
Καθώς στέκεστε εδώ, μιλώντας, μιλώντας,
οι ζωές σας τελειώνουν.
Αν δεν ξυπνήσετε, αν δεν ελευθερώσετε τους εαυτούς σας
από αυτά τα φοβερά πλάσματα,
θα σας καταστρέψουν.
Είσαι ένα όνειρο ποιος προσπαθεί να μας σώσει?
Σόνα, γλυκιά μου, είμαι ο Άγιος Βασίλης.
Νομίζω μόλις με καθόρισες!
Αυτό βγάζει τέλειο νόημα.
Το Καβούρι Ονείρων κάνει το όνειρο όσο πιο αληθινό γίνεται
για να σε παγιδέψει μέσα του. Δημιουργεί όνειρα μέσα στα όνειρα
έτσι ώστε να μην μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος αν είσαι πραγματικά ξύπνιος.
Αλλά το μυαλό σου ξέρει ότι κάτι πάει λάθος.
Το υποσυνειδητό σου πολεμάει.
ΑΥΤΟ είναι το μυαλό σου, προσπαθώντας να σου πει ότι αυτό δεν είναι αληθινό.
Έτσι σου δίνει εμένα.
Γλυκό Papa Chrimbo!
Σου δίνει αστεία ξωτικά, ιπτάμενους ταράνδους.
Ακριβώς!
Έναν επιστήμονα που ταξιδεύει στο χρόνο ντυμένο σαν μάγο.
Κλασσικό!
Όχι, όχι, όχι. Περιμένετε. Όχι, όχι, όχι, όχι.
Που ζει μέσα σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο.
Είναι ένα μεταμφιεσμένο διαστημόπλοιο!
Βλέπεις πως τίποτα από αυτά δεν βγάζει νόημα?
Σκάσε, Άϊ Βασίλη!
Σας έβλεπα όλη σας τη ζωή.
Σας φρόντιζα από Χριστούγεννα σε Χριστούγεννα.
Αλλά δεν είσαι αληθινός!
Και παρ'όλα αυτά, αυτό πότε δεν με σταμάτησε.
Όλοι σας, ελάτε κοντά. Ελάτε εδώ, ελάτε! Ενώστε τα χέρια.
Όχι, κοίτα, δεν χρειαζόμαστε όλα αυτά τα "αγγίζω-νιώθω" πράγματα. Σκάσε, Ντόκτορ!
Ενώστε τα χέρια. Ελάτε, συγκεντρωθείτε. Γιατί?
Είστε βαθιά μέσα σε αυτό το όνειρο, σωστά,
και είναι μία μοιρασμένη πνευματική κατάσταση,
οπότε αυτό τραβάει ενέργεια από το πολυ-συνείδητο γκεστάλτ
το οποίο έχει τώρα σχηματίσει τηλεπαθητικά... Όχι, όχι, όχι.
Αρκετά. Ο Άγιος Βασίλης δεν κάνει την επιστημονική εξήγηση!
Εντάξει. Όπως ο Ντόκτορ ίσως θα έλεγε, "Οοο, είναι όλα λίγο ονειρικά!"
Γιατί δεν πας απλά να φτιάξεις μια λίστα με τους άτακτους?
Έχω, φίλε, και είσαι σ' αυτή! Μην μου δίνεις αυτή την όψη.
Υποτίθεται ότι πρέπει να είσαι ζεστός και φιλικός και χαρούμενος!
Κοίτα τον δικό σου υπέροχο "τρόπο γιατρού" Μην είσαι τόσο εχθρικός!
Ντόκτορ, συμπεριφέρσου!
Αυτό είναι πολύ γλυκό. Αλλά αυτή τη στιγμή έχω μια εξωγήινη μορφή ζωής
τυλιγμένη γύρω από το πρόσωπό μου, και προφανώς χωνεύει το μυαλό μου.
Όταν μιλάς, πώς ξέρω ότι δεν είναι το Καβούρι Ονείρων?
Καλή ερώτηση.
Μίλησε σαν επιστήμονας.
Μπορώ να το θέσω αλλιώς?
Γιατί το μέρος του εγκεφάλου μας που προσπαθεί να μας κρατήσει ζωντανούς
θα διάλεγε εσένα ως ένα πρόσωπο?
Το ρωτάει κανένας άλλος αυτό?
Ναι, ναι. Ναι. Όλοι μας.
Όλοι μας. Γιατί εσύ?
Λοιπόν...
Είναι ο Βόρειος Πόλος, είναι Χριστούγεννα.
Πεθαίνετε.
Ποιον πρόκειται να καλέσετε?
Μόνο μια τελευταία φορά?
Τα τελευταία Χριστούγεννα,
καθώς οι ζωές σας βασίζονται σε αυτό. Σας παρακαλώ!
Πιστέψτε στον Άγιο Βασίλη!
Δεν είμαι πολύ καλός σε αυτό το "κρατάμε-χέρια" πράγμα. Σκληρός.
Θα κρατήσω το χέρι της Κλάρα, αλλά αυτό είναι όλο.
Σόνα, πιάσε το χέρι του. Όχι, είμαι καλά, είμαι καλά.
Αυτό είναι πολύ Χριστουγεννιάτικο, έτσι δεν είναι?
Εντάξει, οπότε εμείς...?
Που πήγε?
Ξυπνάμε. Αυτό το μέρος του ονείρου τελείωσε.
Είμαστε μόνοι μας τώρα.
Λοιπόν, τότε. Τι κάνουμε?
Αυτός ο πόνος στο κεφάλι σας. Κάντε τον χειρότερα.
Κατευθυνθείτε προς αυτόν.
Οπότε πότε ξυπνάμε, τι περιμένουμε?
Μόνο λίγες στιγμές θα έχουν περάσει το πολύ.
Η επίθεση βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Φοβάμαι
Συγχαρητήρια. Αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι ηλίθια.
Δεν είναι σαν την τελευταία φορά.
Την τελευταία φορά δεν ήταν πραγματικό.
Καλή τύχη.
Μείνετε ήρεμοι.
Και ο Θεός να μας ευλογήσει, όλους.
Τρέξτε!
Κλάρα!
Ντόκτορ!
Έξω, έξω, τώρα! ΤΩΡΑ!
Είστε όλοι καλά? Ναι.
Ωραία.
Αντίο.
Συγγνώμη, απλά θα πάω και...
Δεν χρειάζεται συνομιλία, απλά θα δεθείς. Αυτό δεν είναι Facebook.
Τι γίνεται με τα Καβούρια Ονείρων?
Είναι εντάξει.
Και οι άνθρωποι που τρώνε? Αβοήθητοι.
Ντόκτορ, οι άλλοι είναι ακόμα σε κίνδυνο.
Μόνο αν είναι ηλίθιοι.
Υπάρχουν πολικές αρκούδες σε αυτόν τον παγετώνα.
Υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω κάτι και γι' αυτό?
Ξέρουμε ότι τα Καβούρια Ονείρων είναι ακόμα στη γη.
Υπάρχουν πολλά επικίνδυνα πράγματα
σε αυτόν τον αστείο μικρό πλανήτη σας, Κλάρα, περισσότερα απ' τα οποία τα τρώτε.
Είμαι ο Ντόκτορ, όχι η μαμά σου!
Ντόκτορ?
Αν ο Άγιος Βασίλης ήταν μόνο το όνειρο...
γιατί ήταν στην σκεπή μου?
Τέσσερις!
Τέσσερις ασθενείς.
Τέσσερα εγχειρίδια.
Γρήγορα!
Ξέρεις τι μισώ σχετικά με το προφανές?
Τι?
Το χάνω!
Όπως ήσασταν, όχι χαιρετισμοί.
Είστε οι ίδιοι άνθρωποι με πριν?
Φυσικά και είναι! Συγγνώμη, σας διέγραψα.
Λοιπόν, αυτή δεν είναι πολύ καλή συμπεριφορά, έτσι δεν είναι?
Τέσσερα εγχειρίδια, ναι?
Ναι, γιατί? Ένα ο καθένας.
Ένα ο καθένας, ναι. Ποιο είναι το πρόβλημα?
Το πρόβλημα είναι, ότι δεν μπορείτε να δείτε το πρόβλημα.
Για παράδειγμα, εσύ, γκόμπι.
Έχω όνομα, στην πραγματικότητα. Δεν έχει σημασία, δεν το χρειάζομαι.
Όταν σε συναντήσαμε για πρώτη φορά στο θεραπευτήριο, τι έκανες?
Είναι μεγάλη ιστορία.
Νευρικό αφεντικό. Ποια είναι η κύρια αποστολή αυτής της πολικής βάσης?
Είναι μεγάλη ιστορία.
Σέξι - τι σε φέρνει στον Βόρειο Πόλο στην ηλικία σου?
Είναι μεγάλη... ιστορία.
Εντάξει. Γιατί δίνουν όλοι την ίδια απάντηση?
Επειδή αυτό είναι λίγο αλλόκοτο.Πιστεύεις ότι αυτό ειναι αλλόκοτο? Δοκίμασε αυτό.
Ήμασταν στο TARDIS - γιατί ήρθαμε εδώ?
Είναι μεγάλη ιστορία.
Ντόκτορ?
Όνειρα, είναι διασκεδαστικά.
Είναι ασυνάρτητα,
είναι ανόητα, είναι γεμάτα... κενά.
Αλλά δεν το παρατηρείτε, επειδή το όνειρο προστατεύεται από μόνο του.
Σας σταματάει από το να κάνετε τις σωστές ερωτήσεις.
Για παράδειγμα, γιατί έχετε τέσσερα εγχειρίδια, ένα για τον καθένα,
όταν έχετε ένα πλήρωμα από οχτώ?
Ή ξεχάσατε τους φίλους σας εδώ στο θεραπευτήριο?
Αλλά ξυπνήσαμε!
Όνειρα μέσα στα όνειρα, σας προειδοποίησα.
Αυτό δεν είναι όνειρο. Το ξέρω ότι δεν είναι.
Κανένας δεν ξέρει ότι δεν ονειρεύεται.
Κανένας από εμάς. Ποτέ.
Ούτε για μία μόνο στιγμή στη ζωή μας.
Κλάρα?
Αριθμός σελίδας. Καν' το να είναι καλό.
12.
Πολύ.
Νεκροί.
Και ποιος πρόκειται να είναι ο πρώτος που θα το παραδεχτει? Να παραδεχτεί τι?
Ότι ο πόνος είναι ακόμα εκεί.
Στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι χειροτερεύει.
Ναι, υπάρχει ένας εξωγήινος οργανισμός στον εγκέφαλό σας, τρώγοντας τον.
Φυσικά χειροτερεύει. Ντόκτορ?
Τι κάνουν?
Αντικειμενικά, σηκώνονται.
Σημαντικά, αισθάνονται το φινάλε.
Πώς? Δεν καταλαβαίνω.
Λοιπόν, κοιτάξτε τους. Συνεχίστε.
Κοιτάξτε τους. Κοιτάξτε τους καλά. Κοιτάξτε ποιοί είναι.
Είστε εσείς.
Οι κοιμώμενοι είστε εσείς.
Πώς γίνεται να είμαστε εμείς?
Επειδή ονειρευόμαστε, όλοι μας.
Αυτή η βάση δεν είναι αληθινή. Κανένας από εμάς δεν στέκεται πραγματικά στο δωμάτιο.
Πιθανώς αποκοιμήθηκα στο TARDIS. Κλάρα, εσύ πρέπει να είσαι στο κρεβάτι.
Ένας θεός ξέρει που είστε οι υπόλοιποι,
πιθανώς διασκορπισμένοι σε όλο τον κόσμο.
Αλλά όπου και να είστε, τα Καβούρια Ονείρων μας έχουν,
και είμαστε όλοι δικτυωμένοι στον ίδιο εφιάλτη.
Τι κάνουν? Είναι το υποσυνείδητό σας πάλι.
Οι κοιμώμενοι εκπροσωπούν το μέρος του μυαλού σας
το οποίο έχει ήδη παραδοθεί στην επίθεση.
Αυτές είναι εικόνες ονείρων από το τι έρχεται να σας σκοτώσει. Αυτός είμαι εγώ!
Αυτός είμαι παργματικά εγώ!
Όχι, είναι μια αλληγορική κατασκευή
που αντιπροσωπεύει μια φυσικη επίθεση με ένα ονειρικό τοπίο.
Σας παρακαλώ συνεχίστε.
Μα είμαι εγώ! Μην πας τόσο κοντά.
Γιατί? Επειδή αυτός είναι ένας εφιάλτης.
Προσέξτε! Έρχοντα μέσα!
Έξω! Έξω, τώρα!
Τρέξτε, τρέξτε, τρέξτε, τρέξτε! Τρέξτε!
Τρέξτε, τρέξτε, όλοι σας, πηγαίνετε.
Τρέξτε!
Θα παγώσουμε μέχρι θανάτου εδώ έξω. Αλλά είναι απλά ένα όνειρο.
Αυτό το όνειρο μόλις σκότωσε τον φίλο σου, ξεκίνα να το παίρνεις σοβαρά.
Που είναι ο Άλμπερτ? Που είναι ο καθηγητής?
Πιθανώς μόλις ξύπνησε κάπου στον πραγματικό κόσμο, νεκρός.
Άν δεν ξυπνήσουμε τώρα, θα πάθουμε το ίδιο. Αλλά πώς? Δεν ξέρω.
Το TARDIS! Ελάτε! Ελάτε!
Ντόκτορ, δεν είναι το αληθινό TARDIS.
Λοιπόν, ας ελπίσουμε ότι το ονειρεύτηκα πραγματικά καλά τότε.
Είμαστε εμείς. Φυσικά είμαστε εμείς. Ονειρευόμαστε κι εμείς.
Θεέ μου...!
Πώς είναι δυνατόν? Πώς γίνεται να υπάρχουν τόσοι πολλοί?!
Η λογική ενός εφιάλτη.
Οπότε, πες μας πως να ξυπνήσουμε.
Επειδή πάντα μιλάς σαν να είσαι τόσο έξυπνος, και όλα αυτά...
Οπότε πες μας τι να κάνουμε! Πρέπει να φύγουμε από αυτό το μέρος.
Να φύγουμε? Πώς? Χρησιμοποίησε την φαντασία σου.
Με συγχωρείς?
Ονειρευτείτε τους εαυτούς σας σπίτι.
Αλλά πώς?
Ελάτε, είναι Χριστούγεννα, ο Βόρειος Πόλος, ποιον θα καλέσετε?
Χεεει!
Μπείτε στο έλκηθρο.
Ευτυχώς, ξέρω όλες τις διευθύνσεις των σπιτιών σας. Γεαα!
Οπότε, τι συμβαίνει τώρα?
Γεαα! Αυτοί είμαστε εμείς που ξυπνάμε, σωστά?
Θα μπρούσαμε να είμαστε. Λοιπόν, το ελπίζω. Να ξυπνάμε ή... Ή?
Απλά συγκεντρώσου σε αυτό.
Πιστεύεις στον Άγιο Βασίλη?
Πάντα πίστευα στον Άγιο Βασίλη.
Αλλά φαίνεται λίγο διαφορετικός σε μένα.
Κοίτα!
Θέλεις να πάρεις να ηνία, Ντόκτορ?
Είσαι μια ονειρική κατασκευή, που τωρινά αντιπροσωπεύει
είτε την ανάρρωσή μου ή το μυαλό μου που τελειώνει.
Ναι, αλλά θέλεις μια βόλτα?
Ναι. Εντάξει.
Συγγνώμη, συγγνώμη, συγγνώμη.
Ήρεμα! Απο 'δώ. Όχι, όχι, όχι!
Λίγο πάνω. Μην σταματάς. Πάμε.
Κοίταξε με. Κοίτα... κοίταξε με!
Κοίταξε με!
Οδηγάω ένα έλκηθρο.
Γιούπι για-για!
Ίσως να μπορούσες... Ναι, ναι.
Δουλεύω σε ένα μαγαζί.
Συγγνώμη? Πίστευα ότι ήμουν επιστήμονας.
Αυτά είναι σκουπίδια. Επιτέλους, κάτι που βγάζει νόημα.
Είσαι απαίσια.
Άρωμα. Τι?
Είμαι υπεύθυνος διαχείρισης λογαριασμών για αρώματα.
Αυτό σημαίνει ότι ξυπνάμε?
Πιθανώς.
Με λίγη τύχη, θα ξυπνήσουμε όλοι στις σωστές μας ώρες και τοποθεσίες.
Σωστές ώρες? Λοιπόν, θα μπρούσαμε να είμαστε όλοι από διαφορετικές χρονικές ζώνες.
Το ταξίδι στο χρόνο είναι πάντα πιθανό στα όνειρα.
Υπάρχει περίπτωση να μην ξέρουμε ο ένας τον άλλον? Κανένας από εμάς?
Όχι, πιθανώς όχι.
Λοιπόν, ξέρετε τι θα έπρεπε να κάνουμε?
Θα έπρεπε να ανταλλάξουμε νούμερα.
Θα έπρεπε να έχουμε μια επανένωση
Bellows!
Γιαγιά! Το δείπνο είναι έτοιμο.
Ναι, συγγνώμη, πρέπει να αποκοιμήθκα.
Τώρα είμαι αρκετά σίγουρη ότι μπορώ να θυμηθώ τον αριθμό μου οπότε...
αν το απομνημονεύσεις στείλε μου μήνυμα, μπορουμε να πάμε για ένα ινδικό πιάτο...
Οι πιθανότητες του να θυμάσαι οτιδήποτε από αυτά είναι πολύ μικρές.
Λοιπόν, μην το λες αυτό. Θα θυμόμαστε, έτσι δεν είναι, Άσλεϊ?
Άσλεϊ?
Είμαι η επόμενη? Είμαι εγώ τώρα? Σόνα, πηγαίνεις σπίτι. Επιβιώνεις.
Θέλεις να κάνουμε παρέα κάποια στιγμή?
Μπορούμε να κάνουμε παρέα. Σίγουρα.
Άγιε Βασίλη, μπορώ να μείνω λίγο ακόμα?
Αηδία!
Είναι κρίμα που πρέπει να ξυπνήσουμε, πραγματικά.
Δεν είναι κάτι που κάνουμε κάθε μέρα, έτσι δεν είναι?
Όχι, όχι, αυστηρά μια φορά τον χρόνο.
Μένουμε...
πεθαίνουμε, Κλάρα.
Είσαι πάντα τόσο αρνητικός, Ντόκτορ.
Κλάρα!
Θα έπρεπε να ξυπνήσεις κι εσύ, Κλάρα.
Λίγο ακόμα. Γιατί?
Κάθε Χριστούγεννα είναι τα τελευταία Χριστούγεννα.
Γεαα!
Κλάρα. Έπρεπε να το ξέρω ότι θα ήσουν εσύ αυτή που θα συνεχίσει να κοιμάται.
Εντάξει. Ακολούθησα το φυσικό σήμα μέχρι εδώ.
Είμαι αρκετά σίγουρος ότι ξέρω πως να το κάνω τώρα.
Ένα απ' τα πλεονεκτήματα του να είσαι πραγματικά ξύπνιος.
Οπότε, απλά μείνε ακίνητη.
Απλά έπρεπε να κάνω ζάπινγκ ανάμεσα στα νευρικά κέντρα.
Εντάξει. Ορίστε.
Τα Καβούρια Ονείρων πρέπει να με βρήκαν πρώτα μετά σε βρήκα στη μνήμη μου.
Τα άλλα ήταν παράπλευρες απώλειες.
Λοιπόν...
Είναι ωραία να σε βλέπω καλά επιτέλους. Πόσος καιρός πέρασε? Κλάρα...
Ξέρεις...
περίπου 62 χρόνια.
Ντόκτορ...
μου έλειψες τόσο πολύ...
χαζόγερε.
Κι εσύ...μου έλειψες.
Αυτά είναι χριστουγεννιάτικα καπέλα, έχω δει ανθρώπους να τα χρησιμοποιούνε.
Τα φοράς και απολύτως τίποτα δεν φαίνεται αστείο.
Πιθανώς δεν θα δουλέψει σε σένα. Πιθανώς όχι. Θέλεις να δοκιμάσεις?
Κάν' το, τότε.
Πραγματικά δεν βλέπεις κάποια διαφορά πάνω μου?
Κλάρα Όσγουλντ, ποτέ δεν θα δείχνεις καθόλου διαφορετική σε μένα.
Οπότε, πώς ήταν λοιπόν? Πώς ήταν τι?
Τα 62 χρόνια που έχασα.
Πώς ήταν η ζωή μου, εννοείς?
Υπάρχει κάποιος Κος Κλάρα? Όχι.
Αλλά υπήρχαν αρκετές προτάσεις. Και σε απέρριψαν όλες?
Εγώ τις απέρριψα!
Ταξίδεψα.
Δίδαξα σε κάθε χώρα της Ευρώπης.
Έμαθα να πιλοτάρω αεροπλάνο.
Τύψεις? Εκατοντάδες.
Απλά εύχομαι να υπήρχε χρόνος για λίγες ακόμα.
Ναι, είναι πάντα το καλύτερο μέρος. Χριστουγεννιάτικο κράκερ? Θα έπρεπε να κάνουμε ένα.
Κανένας ποτέ δεν στάθηκε στο ύψος του Ντάνι?
Υπήρξε ένας άλλος άντρας.
Αλλά ποτέ δεν θα πετύχαινε.
Γιατί όχι?
Ήταν απίθανος.
Θα έπρεπε να το κάνουμε αυτό κάθε Χριστούγεννα.
Γιατί κάθε Χριστούγεννα είναι τα τελευταία Χριστούγεννα.
Συγγνώμη...
Ήμουν ηλίθιος. Έπρεπε να είχα γυρίσει νωρίτερα.
Εύχομαι να το είχα κάνει.
Το εύχεσαι, Ντόκτορ?
Πόσο πολύ το εύχεσαι?
Δεν ονειρεύ...? Καλά ξυπνητούρια!
Κλάρα!
Ντόκτορ.
Είμαι νέα? Δεν έχω ιδέα.
Είναι καθόλου καλό?
Είναι καλό.
Το TARDIS είναι έξω.
Οπότε? Οπότε, όλος ο χρόνος και όλο το διάστημα...
στέκονται εκεί έξω.
Ένα μεγάλο μπλε κουτί. Σε παρακαλώ...
ούτε καν να το συζητήσεις.
Καλά Χριστούγεννα, Ντόκτορ.
Καλά Χριστούγεννα, Κλάρα Όσγουλντ.
Κοίτα τον εαυτό σου, είσαι χαρούμενος. Αυτό είναι σπάνιο.
Ξέρεις τι είναι πιο σπάνιο? Οι δεύτερες ευκαιρίες.
Ποτέ δεν έχω δεύτερη ευκαιρία, άρα τι συνέβη αυτή τη φορά?
Ούτε που ξέρω ποιον να ευχαριστήσω.
Subtitles by BillyKo